le vide

levide — Tue, 01 Sep 2009 22:40:18 GMT

از این به بعد اینجا مینویسم

پا نوشت: کسی نمیدونه چطوری میتونم آرشیو این وبلاگ رو به وردپرس انتقال بدم؟

شهرزاد دگرگون

levide — Sat, 29 Aug 2009 23:04:18 GMT

بعد قرنی اینجا دارم مینویسم. و احساس میکنم که باید گرد و خاک رو از اینجا فوت کنم که شاید گرد و خاک جدیدی بخواد بشینه. اما تو این مدت کلی متحول شدم که به شرح زیره:

۱- مهم ترین تغییر این بوده که با یک انسان از نوع مذکر دوست شدم و اینکه خیلی با هم خوبیم و همه چیز خوش و خرمه که البته این خوبی ها رو هم آسون بدست نیاوردیم و کلی واسش سختی کشیدیم و شاید واسه همینه که اینقدر ازش لذت میبریم و قدر هم رو میدونیم. و اینکه ۲ ماه از هم دور بودیم و بعد ۲ ماه الان چند هفتست که دوباره با همیم. یه چیزهایی رو باهاش دارم تجربه میکنم که تا حالا اصلا نمیدونستم چی هستن. مثلا در عمرم فکر نمیکردم اینطوری با کسی لاو بترکونم و دوستش داشته باشم و دوستم داشته باشه و از اینکه 24 ساعت کنارش یا تو بغلش باشم خسته نشم و همه چیزمو بدونه و همه چیزشو بدونم و اگه اصلا حرف نزنه هم میفهمم چی میخواد بگه و به چی فکر میکنه و اون هم همین طوری باشه و در مورد همه چیززززززز با هم صحبت کنیم و در مورد همه چیز مثل هم فکر کنیم. و خلاصه بسی خوب است. خیلی بهتر از اونی که حتی فکرشو میخواستم بکنم.

۲- دومین تغییر این بوده که دیگه نمیخوام برم فرانسه و میخوام اگر شد برم کانادا یا استرالیا. چون دیدم که ما در زبان فرانسه به جایی نمیرسیم و انگیسیمان خوب است و اینکه ترجیح میدم عوض یه کشور اروپایی این کشور ها برم که واسه خارجی ها بهترن. البته اگه راهم بدن.

۳- اینکه کم کم داریم مهندس میشویم. فقط اینکه هیچ جایی راهمان نمیدهند برای کار. و شاید از گشادی مفرط خودمان است که هنوز جایی دنبال کار نرفته ایم! و اینکه این ۱۰ واحدی که مونده و باید پاس شه مانع این شده که بتونم دنبال کار تمام وقت بگردم. و مثلا خیر سرم دانشگاه ... درس خوندم که کلی خوبه واسه خودش. ولی انگار نه انگار...! پروژه لیسانس هنوز معلقه

۴- به میمنت خل بودن دوست محترم درجه خل بودن من هم افزایش پیدا کرده به شکلی که دیگه باید جمعم کنه یکی. باز هم به میمنت وجود ایشون کلی بی تربیت شدم و حرفهای بد بد میزنم ( یو ها ها ها)

۵- هزار تا فیلم دیدم. درباره الی که دوست داشتم. تهران انار ندارد دوست داشتم. پستچی سه بار در نمیزند که خوب نبود. گرچه سبک جدیدی بود. و خاک آشنا که والله اینقدر سانسور شد که نفهمیدیم چی بود. یه سری شخصیتها فکر کنم کلا حذف شده بودن. دوست محترم هم سی دی سوپراستار خریده بود که خیر سرم دیدم و ای کاش که نمیدیدم بس که چرت بود. دختره یکسره داشت زر زر میکرد و میرفت رو اعصاب. صد رحمت به فیلم فارسی. کلا با این تهمینه میلانی زیاد حال نمیکنم. همش میخواد باحال بازی در بیاره مثلا تاثیر گذار باشه.

۶- ۴ تا سیزن سریال فرندز دیدم به علاوه فصل اول سریال فرینج. و سیزن ۵ فرندز رو هم سفارش دادم که تو رااهههههههههه

۷- همیییییییییییییییییین

امضا: شهرزادی خاک گرفته و فراموش شده

levide — Thu, 14 May 2009 15:03:18 GMT

به خانومی هست تو کلاس زبانمون من نمیدونم چرا هر وقت میبینمش یاد برفی می افتم. خیلی خانوم ناز و خوبیه. تخصص دندونپزشکی هم هستن. امروز به من میگفت شهرزاد چقدر رنگت پریده چقدر زیر چشمات سیاه شده و چقدر لاغر شدی. میخواستم بگم ندیدید استاد جون را تا بفهمید که سرویس شدن یعنی چی. سه شنبه با استاد جون امتحان میان ترم داشتم که خب از چند روز قبلش باید میخوندم و 4 شنبه هم از 7 صبح تا 7 و نیم شب بیرون خونه بودم و داشتم مثل سگ کارای دانشگاه رو انجام میدادم. دیگه اوضاع اینطوریاست.

ملت چه راحت میتونن دروغ بگن. چقدر بعضیا هزار رو هستن. تازگیها یک آدم هزار شخصیتی دیدم که کف کردم. هر روز واسه خودش یه شخصیت دروغی جدید میسازه و میده به خوردملت. در هر صورت اصلا ارزش فکر کردن رو نداره مثل این میمونه که من بیام خودمو هم سطح یه آدم داغون اجتماع بدونم.

یه چی جالب که واسه آدم میتونه اتفاق بیفته اینه که بفهمی یه آدمی از اطرافت که همیشه از پشت ماسکهاتون با هم و همه در ارتباط هستید چقدر شبیه همید و احساست در مورد چیزای مختلف رو قبل اینکه خودت بگی از زبون اون بشنوی. خلاصه خیلی داشتن چنین دوستی لذت بخشه. به نظر من صدهزار تا از اون آدمای هزار شخصیتی رو بده یکی از اینا بگیر ( خودشم بعدا اینجا رو میخونه واسه همین دیگه زیادی ازش تعریف نمیکنم!) الانم کلاس فرانسمون فیلم قرمز کیشلوفسکی رو میذاره آخر کلاس میبینیم. دوست میدارم.

Dell، لپ تاپی پر رو

levide — Thu, 23 Apr 2009 09:54:27 GMT

بعد از پاس شدن درسی که ترم پیش با استاد جون خشن خفن ترم پیش داشتم ( که وصف ایشان در این وبلاگ بسیار آمده است) این ترم باهاش یه درس دیگه ای دارم. قابل ذکره استاد خشن بسیار بامزه و مهربان شده و مایه بسی تعجب گردیده.

نمونه ای از روی مهربان و خشن استاد:

روی خشن:

استاد در حال درس دادن، در حالی که درس بسیار سخت و تخصصی و حوصله سر بر هستش و ایشون زمان هر کلاسش رو از یک ساعت و ربع به ۲ ساعت افزایش داده:

آقا حواست کجاست. واسه چی بیرونو نگاه میکنی؟ تو اصلا هیچی میفهمی؟ من اصلا نمیدونم این جوونا چی فکر میکنن. این فکر و خیالاتونو بذارین واسه بعد. من اصلا فکر نمیکنم که درس ... درس خسته کننده ای باشه

روی مهربان:

استاد در حال توضیح دادن مطلبی بود در مورد رادیوهای قدیمی که شروع میکنه(خیلی جدی):

بله بچه ها. اون موقع ها پدربزرگها و مادربزرگهاتون چیزی رو دور نمینداختن. مثلا اگه برین تو انباریهای اونا چیزایی مثل انواع و اقسام دکمه، انواع و اقسام لباس، انواع و اقسام منقل ...

اینجا کلاس منفجر میشه. استاد که نگرفته چی شده یه کم به بچه ها نگاه میکنه و دوزاریش میفته و خودشم کلی میخنده. و خلایق انگشت حیرت به دهان که عجب! این خنده هم بلده؟

-------------------

حالا اینم تبلیغ لپ تاپ دل(حیف که فیلم نگرفتم از صحنه!)

با دوستم در حال تهیه پاورپوینت بودیم که این دوست اسگلم از روی صندلی لپ تاپش میفته پایین رو زمین موزاییک شده و هیچیش نمیشه! همه یه کف مرتب

و اینک دل، لپ تاپی پر رو... دینگ دینگ

levide — Mon, 02 Mar 2009 18:42:04 GMT

دلم میخواد مست شم و دنیا دور سرم بچرخه... اونقدر مست که از ۱ متر اونور ترمو نبینم. دلم میخواد تو بوی دود غرق شم.

levide — Sun, 22 Feb 2009 19:58:18 GMT

هوا بس ناجوانمردانه سرد است، عبارتی است گویای حس و حال این دوره من. حتی هوای جوی هم امروز سرد بود. امروز دانه های ریز برف در حالی از آسمان باریدن گرفت که آسمان صبح خبری از وقوع آن نمیداد. و شهرزاد هم این روزها بدجور هوس میکند به یاد گذشته های دور خود را به موسیقی آناتما بسپارد و رها شود. رهای رها. دانه های برف دلم را در دست میگیرم. آرام آرام آب شده و میبارند.

پ.ن: نقاب خنده دارد میشکافد. و میرایی در کار نیست.

levide — Sun, 15 Feb 2009 23:57:43 GMT

1- چی کار کنم ساعت بدن من تنظیم که نمیشه هیچ روز به روز هم بدتر میشه؟ مثلا همین الان ساعت 3:15 من تر و تمیز، تپل و مپل نشستم دارم بلاگ آپ میکنم. خب تا میخوام یه کم عادت کنم به این سیستم هزار روز تعطیلی میشه منم سیستم بدنم میریزه به هم. دیشب چهار ساعت خوابیدم امروز تو دانشگاه سر همه کلاسها چرت میزدم چشمامو به زور باز نگه داشته بودم دیگه ساعت 6 رسیدم خونه ساعت 7 تا 12 هم خوابیدم الان بیدار شدم

2- واقعا که. هیچ کس واسه ولنتاین واسه من هیچ چیز نخرید. حتی خواهرم هم واسم شکلات نخرید عقده ای نشم. حتی یک قلب در پیت...

3- حس عید نیست.

4- یه عالمه تکلیف فرانسه دارم ای خدااااااا. شونصد تا دیالوگ باید از خودم در کنم هفته پیش نشستم سر هم کردم چرت و پرت یه چیزایی. جلسه پیش دیدم همه تکالیف رو تمیزو مرتب نوشته پای تخته گفته که کار این ترمتونه جزء نمره پایانیتون محسوب میشه واسه همینم دوباره باید بشینم همه رو مثل آدم مرتب بنویسم. واقعا که این فرانسویا خرن عزیز من حرف میزنی نمیمیری که دهنتو یه کم باز کنی آخر کلمه هاتو نخوری بعد تو تلفظشون "پ" رو شبیه "ب" میگن "ت" رو شبیه "د" یعنی دهن آدم سرویس باد! خانومه 40 سالشه سر کلاس مثل بلبل حرف میزنه چون که از بچگی مدرسه دو زبانه میرفته. (آیکون حسودی)

5- چند روزیه دلم خیلی ای دی اس ال میخواد.

6- یه خواب بد دیدم ولی اینجا تعریف نمیکنم چون مسخرم میکنین واسه خواهرم گفتم دیگه واسم دست گرفته خب تقصیر من چیه خوابه دیگه! باشه حالا چون خیلی اصرار میکنین میگم خواب دیدم روم به دیوار روم به دیوار... دوست د*ختر گرفته بودم!!!! یعنی همین یه موردم کم بود که خواب اونم به لطف خدا دیدم. یعنی خاک تو سرت. همینت مونده بود که همج*نس باز شی! اعصابم هنوز خرد میشه بهش فکر که میکنم. اه اه اه

7- یه عالمه فیلم های خوب و قشنگ دیدم! بهترینشون اینا بود: Blood Diamond و the Bucket List. من چقدر جک نیکلسون رو دوست دارم. کی فکرشو میکرد این دی کاپریوی درپیت یه روز اینقدر فیلم خوب بازی کنه؟ خداییش من هر چی فیلم ازش دیدم یکی از یکی بهتر! حالا مثلا ممد رضا گلزار خرفت رو با اون مقایسه کن. یا حتی همین آقا بهرام(رادان) درپیت خودمون. ماشاءالله ادعاشونم گوش فلک رو کر میکنه.

8- این ترم نمیدونم چرا اصلا دانشگاه رو جدی نمیگیرم. ترمای پیش حداقل اول ترم جوگیر بودم

levide — Mon, 09 Feb 2009 14:08:12 GMT

از قدیم گفتن خود شیرینی برتر از گوهر آمد پدید. واقعا هیچی بهتر و سودمندتر از خودشیرینی و پاچه خواری نیست که اگه پاچه خواری نبود الان پروژه من رو هوا بود. دیگه امروز بالاخره استاد رو راضی کردم که پروژمو قبول کنه باهاش بگیرم. دیگه آخرا استاده خندش گرفته بود. من یادمه تا همین دو ترم پیش سرمم میرفت منت هیچ استادیو نمیکشیدم حالا فهمیدم چه اشتباهی کردم و چقدر پاچه این استادا میخواره و شرافت و راستگویی رو باید تو این مملکت بذاری در کوزه و آبشو بخوری.

پروژمم یک چیز هیجان انگیزناک و خفن و سخته که مشتاقم انجامش بدم.

راستی این تلویزیون چقدر چرت و پرت میده؟ ناسلامتی جشنشونه! کانال ۵ هم چقدر کارتون های مسخره میده. اون کارتون فلسطینیه که همش بمب میندازه شاهکاره

تفریح میخوام. فردا که تعطیله ۴ شنبه و شنبه هم امتحان ارشده و دانشگاه تعطیله آخ جون!

در راستای تعطیلیای اخیر که داشتم کتاب کالیگولا ی آلبرکامو رو خوندم. یه کتاب هم خریده بودم از ولتر که خواهرم باید یه جایی کادو میداد قبل اینکه لاشو باز کنم کادو کرد رفت. میخوام این روزا فاوست رو بخونم. آخ که چقدر نشر چشمه هوس انگیزناکه هر چی میبینم میخوام بخرم. چه کتاباش چه دفترچه هاش و جینگول جات و حتی کاغذ کادوهاش!

این چه زندگییه من میخوام تنیس یاد بگیرم اما پول ندارم کلی پول زمین و بند و بساطشو بدم همش. خب من از والیبال و بسکتبال خوشم نمیاد چیکار کنم؟! تازه سر تربیت ۲ هم پینگ پنگ یاد گرفتم اما خوشم نمیاد آدم یاد چینی ها می افته شنا هم که بلد نیستم و تعطیلم. من نمیدونم این پدر من چرا عمه نداره که بمیره بعد در بیاد که پولدار بوده و یه بار منو تو خیابون دیده باشه و عاشق کمالاتم شده باشه و همه پولاشو بخشیده باشه به من؟! آخه چرا؟

تازه همش باید صبح تا شب کار کنم درسم بخونم کارای خونه هم بکنم فشار زندگی کمرمو خم کرده به خدا (خوبه هنوز کاره شروع نشده غرغراش شروع شد)

تفریح میخوام! شایدم رو بیارم به قاچاق مواد مخدر بلکه یه کم پولدار شم

جن زدگی

levide — Sun, 08 Feb 2009 20:14:56 GMT

این دانشگاهها هم یه هفته و اندی است که شروع شده و خواب رو از چشمامون ربوده. دیروز ساعت 7:30 صبح کلاس داشتم امروزم ساعت 9 دیشب هم دیر خوابیدم خلاصه دهنم همینطوری از فرط خواب در حال سرویس شدن بود. بعد از کلاس گفتم برم نمازخونه دمی بیاسایم. حتی حاضر به تحمل بوی جوراب هم بودم. اما نمازخونه سرد بود و 4 ساعت سگ لرز زدم و آخرش خسته و درمونده اومدم بیرون. گفتم برم حداقل سالن مطالعه کمی لپ تاپ بازی و دانلود بازی. شایان ذکره که من این ترم هر چی دور و برم رو میبینم دریغ از یک چهره آشنا. هر چی هست نی نی سال اولی خیلی دیگه بزرگ باشن سال دومی. خلاصه تو سالن مطالعه یکی از این نی نی دخترها داشت زر میزد. اول مطابق معمول از بحث فیلم راز شروع شد و کتاب نمیدونم چی چی که آره این کتاب فوق العادست. بعد اومد مثلا یه تیکه شاهکار این کتاب رو بخونه نوشته بود که آره انسان موفق انسانی است که تلاش میکنه و... ! یعنی آخه جیگر تو نمیگفتی من که نمیدونستم آدم که تلاش بکنه موفق میشه. و اینجور چیزها به نظر من مرهمی است بر دل انسانهای خنگ و درپیت. هی حالا من میخواستم برم در عوالم خودم هی این دختره زر زرو حرف میزد بعد شروع کرد در مورد جن و این چرت و پرتا صحبت کردن که نمیدونم فلانی با جن ارتباط داره و ... . جدا برای من خیلی جالب بود کسی با این سن و سال خیلی جدی این حرفا رو بزنه حالا دیگه گفتم نی نی منظورم بچه دو ساله که نبود ماشاءالله 19 سالته. خلاصه به نظر من با پیشرفت علم و این صحبتها اونهایی که دیدن حرفاشون از لحاظ علمی مبنایی نداره اومدن این قضیه انرژی و این صحبتها رو کشیدن وسط که خودشون رو از تک و تا نندازن و خلاصه قانون بقای حماقت میگه حماقت فقط شکلشو عوض میکنه اما از بین نمیره اما اگه نیت کنی تازه به وجود هم میاد. من هم در اینجور موارد اینقدر این افراد تعطیلن که کلا هیچ تلاشی واسه قانع کردنشون نمیکنم و اصلا خودم رو قاطی این ماجراها نمیکنم و میگم آره عزیزم هر جوری که از لحاظ فکری راحت تری همونطوری زندگی کن. به خاطر اینکه معمولا هم اینجور آدما اهل بحث نیستن و توی 1 جملشون 10 تا تناقضه. خلاصه که بعضیا باید اینطوری باشن و لاغیر.

پ.ن: دیگه دست و دلم به ویلاگ بازی نمیره. قرار شده به زودی اونجایی که میرفتیم کارآموزی هم بریم سر کار. حقیقتش این مدت به وبلاگهای دوستان سر میزدم اما حوصله کامنت دادن نداشتم. یعنی حوصله فکر کردن که کامنت چی بدم و این صوحبتا! فقط میخوندم و واسه خودم خوش بودم! چند تا چیز هم شده بود که میخواستم اینجا تو پست خصوصی بنویسم که بی خیالش شدم. شاید بعدا نوشتم. قضیه انجام دادن یه کاریه که من از بچگی دوستش داشتم و حالا یه سری چیزایی پیش اومده که پیچیده شده و ... .

چقدر ور زدم. میدونم خیلی بیشعوری کردم که کامنت نذاشتم. این حذف و اضافه هم تموم شه شاید زندگیم یه کم به حالت طبیعیش برگرده.

پ.ن.2: میدونم ممکنه این نظرم به مزاج بعضی ها خوش نیاد. اما یه عمر من لال شدم و نظر شماها رو شنیدم یه بارم شما نظر یکی مثل منو بشنوین.

لاستیزم

levide — Wed, 28 Jan 2009 23:02:18 GMT

خب اپیزود چهارم لاست هم تموم شد و من از قرنطینه میام بیرون. الان 5 روزه که نشستم صبح و شب مثل معتادها لاست میبینم و دچار سندرم لاستیزم شدم.اما از فردا به زندگی عادی یعنی اعتیاد اینترنتی و وبلاگ خوانی برخواهم گشت! نکته قابل توجه این بود که همه افرادی که تو جزیره گیر کرده بودن کلی واسه خودشون خوش تیپ و خوش هیکل بودن یعنی خداییش یکی با یک هیکل یه کم دفرمه و غیر ورزشکاری تو این هواپیما پیدا نمیشد؟(با پیر پاتالها کاری ندارم)

چقدرم همه مجرد بودن هر کی بره اونجا کلی شانس ازدواج داره. حالا اگه با ایران ایر آدم سقوط کنه همه پیر و متاهل البته متاهل بودن مردای ایرانی دلیل نمیشه ها اتفاقا خوش اشتها تر هم میشن. بعد همه واسه خودشون یه پا ساویر بلکه 3 تا ساویر رو هم میذارن تو جیبشون تو هواپیما میگردن شروع میکنن به دزدی آخرشم سر همین بازیا همه همدیگه رو میدن به کشتن. صبح و شبم که به دخترا ت*جاوز میکنن. در نهایت هم یه مزرعه انگور به وجود میارن و شروع میکنن به تهیه انواع و اقسام مشر*وبات ال*کلی. اینم نظرم در مورد شخصیتها:

جک: تیپ و هیکلش که خوبه دکتر هم که هست فقط خیلی قد و اعصاب خرد کن میشه گاهی. کلا از اون آدمای خود راییه که فکر میکنه همش خودش درست میگه. اما از اونجایی که همه بالاخره اشکالاتی دارن به نظرم شخصیت خوبیه (اونجایی که با جولیت نفرت میگشت میخواستم بزنم تو دهنش)

کیت: خوش هیکل، جیگر ، مثل این دخترای خوشگل خنگ و خرفت نیست، حسابی از پس خودش بر میاد ، شدیدا از لحاظ احساسی درکش میکنم.

ساویر: من نمیدونم تیپ این چیه که اینهمه کشته مرده داره. اما خوشم میاد ازش. از لحاظ شخصیتی از جک بهتده حیف که تیپ جک از این بهتره!

جولیت: استفراغ

مایکل: خرفت بچه ندیده. این my son , my son که میکرد میخواستم بزنمش.

ارون: الهی گوگولی من. من بچه سفید تپل چشم آبی میخوام. جیگررررررر

کلیر: موهای سفیدش بی ریخت بود. اما بچه خوبی بودو

چارلی: من چقدر این شخصیت رو دوست داشتم. خیلی برام قابل باور بود. در ضمن برادرش هم خوب چیزی بود.

شنون و بون: بچه سوسول های پولدار جیگر طلای بی خاصیت. خوب شد زود مردن حوصلشونو نداشتم.

سعید: تنها کسی بود که گندهای جک رو میفهمید و درست میکرد. زیادی باهوش. امیدی برای حرص نخوردن از دست آدمهای خنگ

لاک: آدمی که جک بهش حسودی میکرد. شخصیت غیر قابل درک. زیاد خوشم نمیومد ازش.

هارلی: آخی خیلی دوسش میداشتم...Dude!

جین: آخه مرد... کم به زنت گیر بده. آخه زنت به چی تو دلش خوش باشه؟ قیافه داری که نداری. تحصیلات داری که نداری. قدت باند هست که نیست. انگلیسی بلدی که نیستی. ماهی نمیگیری که میگیری. دهاتی نیستی که هستی. خشن نیستی که هستی. جای جین باید یه پسر ایرانی میذاشتن.

سان: زن یه نگاهی به خودت بنداز. آخه تو چرا اینقدر خود کم بینی؟ میترسیدی بترشی که رفتی با این مرتیکه جین ازدواج کردی؟ اون کچله که بهتر بود نبود؟ای خاک تو اون سر تو سری خورت

از قدیم گفتم جوگیر هرگز نیاسود. من هرچی دم دستم بیاد معتادش میشم. اون از کتابای هری پاتر اینم از لاست. ولی از این حرصم خواهد گرفت که آدمهای درپیت بیان بهم بگن جوگیر! اصلا جوگیریم خوب چیزیه هرکی جوگیر نشه خره :دی